سازوکارِ همدیگه

کلمهٔ همان صفحه‌ای را که می‌خوانی به ۳۰۰۰۷۴ می‌فرستی. هر صفحه کلمهٔ خودش را دارد، پس از همان پیامک می‌دانم از کجا آمده‌ای و گفت‌وگو را از همان‌جا شروع می‌کنم، نه از صفر.

گفت‌وگو هیچ تعهدی برایت نمی‌سازد؛ هر وقت خواستی، همان‌جا تمام می‌شود.

ایده‌ها در یک جلسه پخته نمی‌شوند. هر چه دربارهٔ کارت می‌گویی در پرونده‌ات جمع و دسته‌بندی می‌شود تا هر بار از همان‌جا ادامه بدهیم که قبلی تمام شد.

پرونده مالِ خودِ توست و محرمانه می‌ماند.

پیش از آنکه وقت و پول بگذاری، ایده را با آزمایش‌های کوچک می‌سنجیم. این همان چیزی است که در روشِ «توسعهٔ مشتری» و «استارتاپِ ناب» هم تأکید می‌شود: زود با آدم‌های واقعی حرف بزن و از واکنششان یاد بگیر (Y Combinator، Lean Startup).

آزمون فقط یک نشانه است؛ داوریِ آخر با مشتریِ واقعی است.

اگر هر دو قانع شدیم، متنِ قرارداد را می‌خوانی و با کدِ یکبارمصرف امضا می‌کنی. دامنهٔ کار و مدت در جدولِ توافقِ پرونده‌ات ثبت می‌شود و بعد کار شروع می‌شود.

همه‌چیز مکتوب است و هر طرف می‌تواند با سی روز اطلاع از همکاری بیرون برود.